Gaia ΝΕΑ

Η έγκυρη ενημέρωση για όλα όσα συμβαίνουν στον Αγροτικό τομέα

  • Όλες οι Ειδήσεις
    Όλες οι Ειδήσεις Όλες οι καταχωρήσεις ανά ημερομηνία δημοσίευσης.
  • Κατηγορίες
    Κατηγορίες Εμφανίζει μια λίστα κατηγοριών από αυτό το blog.
  • Ετικέτες
    Ετικέτες Εμφανίζει μια λίστα των ετικετών που έχουν χρησιμοποιηθεί στο blog.
Αναρτήθηκε από σε ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ GAIA
  • Μέγεθος γραμματοσειράς: Μεγαλύτερο Μικρότερο
  • Επισκέψεις: 1001
  • Εκτύπωση

Ι. Κουφουδάκης: Σύνθεση δυνάμεων ώστε να αναπτυχθεί ένα ισχυρό αγροτικό - συνεταιριστικό επιχειρείν

Εκπρόσωποι συνεταιρισμών από την Ισπανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Γαλλία και την Ελλάδα τοποθετήθηκαν στη διάρκεια της πρώτης θεματικής ενότητας του 3ου συνεδρίου της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ για την «Εφαρμογή της ΚΑΠ στo Νότο της ΕΕ: Εμπειρίες, προβληματισμοί, προκλήσεις». Οι συνεταιριστές παρουσίασαν της οργανώσεις τους και ανέπτυξαν τις απόψεις τους σε σχέση με τα χρηματοδοτικά εργαλεία της ΚΑΠ και κατά πόσο αυτά ανταποκρίνονται στις ανάγκες των συνεταιρισμών των χωρών τους και συνολικά των χωρών του Νότου της Ε.Ε. Ενώ ανέπτυξαν τις επισημάνσεις τους για τις βελτιώσεις που κατά την γνώμη τους χρειάζονται ενόψει του σχεδιασμού της ΚΑΠ μετά το 2020. Επίσης, απάντησαν ο καθένας από την πλευρά του στο ερώτημα με ποιους τρόπους και με ποιες προϋποθέσεις οι συμπληρωματικές προς την ΚΑΠ ευρωπαϊκές πολιτικές μπορούν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά προς τους αγροτικούς συνεταιρισμούς του Νότου.

Ο συντονιστής του πάνελ, Βασίλης Παρόλας, διευθυντής του Αγροτικού Συνεταιρισμού Θεσπρωτίας και αντιπρόεδρος COGECA εισηγητικά αναφέρθηκε στις προκλήσεις μέσα από την σκοπιά των Συνεταιριστικών Οργανώσεων, ενώ είπε ότι το Συνέδριο γίνεται στον απόηχο της συνάντησης που έγινε τον περασμένο μήνα στην Ρώμη.

Στην συνέχεια ο Β. Παρόλας έδωσε τον λόγο στους εκπροσώπους από την Ισπανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Γαλλία και την Ελλάδα, τονίζοντας ότι μπορεί όλοι οι εκπρόσωποι να μην μιλούν την ίδια γλώσσα αλλά είναι κοινή η γλώσσα των προβλημάτων της γεωργίας και κοινή πρέπει να είναι η ανταγωνιστικότητα, που πρέπει να έρθει για τις χώρες του Νότου. «Τα προβλήματα και οι προοπτικές είναι που μας δυναμώνουν», είπε.

Ο Pascal Vine, Γενικός Εκπρόσωπος Coop de France αναφερόμενος στον Συνεταιρισμό που εκπροσωπεί είπε ότι εδώ και 15 χρόνια οι Συνεταιριστικές Εταιρείες στην χώρα του έχουν ενωθεί κάτω από μία ομπρέλα. Όπως είπε «εστιάζουμε στην ανταγωνιστικότητα, στην δημιουργία αξίας, παρεμβαίνοντας στην διατροφική αλυσίδα», σημειώνοντας ότι προκειμένου να δημιουργήσουν αξία πρέπει να είναι δυνατοί παίκτες καθόλη την διάρκεια της διαδικασίας.
«Πολύ συχνά μιλάμε για τη μεταβλητότητα των αγορών και την ανταπόκριση των Συνεταιρισμών σε αυτό αλλά χρειάζεται προστασία γύρω από αυτό, ώστε να μπορέσουν οι Συνεταιρισμοί να κάνουν την δουλειά τους μέσα στην ΕΕ απαλλαγμένοι από φορτία. Οι Συνεταιρισμοί πρέπει να δείξουν την δική τους υπευθυνότητα, να είναι φιλόδοξοι, να έχουν περισσότερο δομημένες οργανώσεις, να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις αγορές», είπε ο Pascal Vine.

Ο Giorgio Mercuri, πρόεδρος Fedagri-Confcooperative & Alleanza delle Cooperative Italiane Agroalimentare τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει προκλήσεις που απειλούν τα θεμέλια της. «Κοινές αξίες και κοινές πολιτικές υπονομεύονται όλο και περισσότερο», σημείωσε, επισημαίνοντας ότι «εμείς, οι αγρότες και οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τις ευεργετικές επιδράσεις μιας από τις λίγες αληθινά κοινές πολιτικές, της ΚΑΠ».
«Θέλουμε να συνεχίσουμε να χτίζουμε μία σταθερή και ολοκληρωμένη πολιτική που θα είναι σε θέση να προωθήσει τη γεωργική μας παραγωγή, να διαφυλάσσει παράλληλα το περιβάλλον αλλά και δίκαια εισοδήματα για τους παραγωγούς μας, επιτρέποντας ταυτόχρονα τον εσωτερικό και εξωτερικό ανταγωνισμό», είπε.

Σημείωσε δε, ότι ο κοινός στόχος της ΚΑΠ θα πρέπει, ωστόσο, να λάβει υπόψη τις ιδιαιτερότητες της Νότιας Ευρώπης. «Στον απόηχο της μιας παρόμοιας συνάντησης που φιλοξενήθηκε πριν από τρεις εβδομάδες στην Ιταλία, χαίρομαι πολύ που λαμβάνω μέρος σε αυτό το συνέδριο για να μοιραστούμε εμπειρίες και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σχετικά με το μέλλον της ΚΑΠ», σημείωσε ο Giorgio Mercuri.
«Ακριβώς όπως ένας επιτυχημένος συνεταιρισμός, η ΚΑΠ θα πρέπει να επιχειρήσει στρατηγικά και μακροπρόθεσμα να μεγιστοποιήσει το αγροτικό δυναμικό όλων των περιοχών της ΕΕ χωρίς να παραβλέπει τις ιδιαίτερες ανάγκες και πραγματικότητές τους, αλλά ούτε και τις ρίζες, τις αρχές και τους στόχους της», είπε στην συνέχεια ο Manuel Dos Santos Gomes, πρόεδρος Confagri.

Ο Angel Villafranca, πρόεδρος της Cooperativas Agro-alimentarias de España επισήμανε ότι η Cooperativas Agro-alimentarias de España είναι η οργάνωση εκπροσώπησης των αγροδιατροφικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων της Ισπανίας: «Η Ισπανία έχει σχεδόν 4.000 τέτοιους συνεταιρισμούς που πραγματοποιούν κύκλο εργασιών άνω των 25 δις ευρώ. Αποστολή της οργάνωσης είναι η βελτίωση του συνεταιριστικού επιχειρηματικού μοντέλου ώστε να είναι κερδοφόρο, ανταγωνιστικό, επαγγελματικό, με προστιθέμενη αξία και μέγεθος, συμβάλλοντας έτσι στη βιωσιμότητα του αγροδιατροφικού κλάδου της χώρας», τόνισε.
Ως εκ τούτου, «μία από τις κύριες προκλήσεις για τους ισπανικούς συνεταιρισμούς είναι να αποκτήσουν μέγεθος ώστε να αποκαταστήσουν την ισορροπία της διαπραγματευτικής ισχύος στην εφοδιαστική αλυσίδα τροφίμων με τους προμηθευτές και τους πελάτες και να δημιουργήσουν την οικονομία κλίμακας που απαιτείται ώστε να αντιμετωπίσουν τις διεθνείς αγορές, να επενδύσουν στην καινοτομία και να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του 21ου αιώνα που απαιτούν μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα από οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική άποψη. Η συνεταιριστική μορφή επιχείρησης είναι, επομένως, το καλύτερο εργαλείο για τους αγρότες ώστε να αποκτήσουν πρόσβαση στην αγορά και να ανταποκριθούν τις προκλήσεις του 21ου αιώνα διατηρώντας την κερδοφορία των εκμεταλλεύσεών τους», επισήμανε.

Από την πλευρά του ο διευθύνων σύμβουλος της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΑΕ, Ι. Κουφουδάκης αρχικά πραγματοποίησε μια παρουσίαση της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΑΕ. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ δημιουργήθηκε το 2014 μέσα από την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός ισχυρού σχήματος με συνεταιριστικό πρόσημο και με επιχειρηματικό χαρακτήρα στον αγροτικό τομέα της χώρας.

Μέλη-μέτοχοί της είναι:
  • - 71 ισχυροί αγροτικοί συνεταιρισμοί οι οποίοι έχουν ως μέλη πάνω από 150.000 παραγωγούς και συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο σημαντικών στην Ελλάδα τόσο σε παραγωγικές δραστηριότητες σε όλο το φάσμα της φυτικής και ζωικής παραγωγής, όσο και σε ετήσιο κύκλο εργασιών,
  • - Η NEUROPUBLIC ΑΕ, μια πρωτοποριακή εταιρεία πληροφορικής που αναπτύσσει προϊόντα και υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται με επιτυχία για πάνω από 10 χρόνια από περισσότερους από 800 χιλιάδες τελικούς χρήστες στον γεωργικό τομέα, την τοπική αυτοδιοίκηση και τον τομέα της υγείας,
  • - Και η Τράπεζα Πειραιώς, η οποία κυριαρχεί στην ανάπτυξη ιδιαίτερα σημαντικών δράσεων και πρωτοβουλιών για τη στήριξη και τον εκσυγχρονισμό του αγροτικού τομέα της χώρας, προσφέροντας σύγχρονα προϊόντα και υπηρεσίες.
«Κορυφαία επιδίωξη της συμμαχίας που έχει σχηματιστεί κάτω από την ομπρέλα της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ είναι η σύνθεση δυνάμεων ώστε να αναπτυχθεί ένα ισχυρό αγροτικό και συνεταιριστικό επιχειρείν, μέσω της παροχής υποστηρικτικών δομών, συμβουλών και καινοτόμων τεχνολογικών υπηρεσιών στον αγροδιατροφικό τομέα της χώρας.

Επιπλέον, ο Δ/νων Σύμβουλος της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ αναφερόμενος στις προκλήσεις για τους ελληνικούς αγροτικούς συνεταιρισμούςμ σημείωσε ότι: «μέσα στο δυσχερές περιβάλλον της κρίσης ο αγροτικός τομέας εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της εθνικής οικονομίας αλλά και να συγκεντρώνει τις ελπίδες και τις προσπάθειές μας για την συνολική οικονομική αναδιάταξη της χώρας». Πρόσθεσε ακόμα ότι «στο πλαίσιο αυτό, κορυφαία πρόκληση και επιδίωξη των ελληνικών αγροτικών συνεταιρισμών αποτελεί η ενίσχυση της επιχειρηματικής τους ανάπτυξης μέσω της δραστηριοποίησης και της παραγωγής αξίας κατά μήκος της εφοδιαστικής αλυσίδας τροφίμων (αλλά και των μη-διατροφικών προϊόντων), ξεκινώντας από τα γεωργικά εφόδια και φτάνοντας μέχρι τον τελικό καταναλωτή τόσο στην εγχώρια όσο και στη διεθνή αγορά. Προκειμένου να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο ένα πλέγμα ενεργειών και παρεμβάσεων σε επίπεδο ανασυγκρότησης του ίδιου του συνεταιριστικού χώρου».
Στην συνέχεια συζητήθηκε το θέμα, «κατά πόσο τα εργαλεία που είναι διαθέσιμα στο πλαίσιο της υφιστάμενης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) ανταποκρίνονται στις ανάγκες των συνεταιρισμών της χώρας σας αλλά και των χωρών του Νότου της ΕΕ συνολικότερα και ποιες είναι οι βελτιώσεις που χρειάζονται ενόψει του σχεδιασμού της μελλοντικής ΚΑΠ;». Επ’ αυτού ο κ. Κουφουδάκης στην τοποθέτησή του τόνισε ότι: «οι πολύ σημαντικές συζητήσεις και αποφάσεις που πρόκειται να ληφθούν σε επίπεδο ΕΕ σε σχέση με τον μελλοντικό σχεδιασμό της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, οι οποίες εύλογα επηρεάζονται από το σημερινό πλαίσιο της σφοδρής και συνεχιζόμενης κρίσης στις ευρωπαϊκές αγορές γεωργικών προϊόντων, βρίσκονται στο επίκεντρο του προβληματισμού των ελληνικών αγροτικών συνεταιρισμών».

Σε αυτό το πλαίσιο έκανε τις εξής επισημάνσεις :

«1ον Λαμβάνοντας υπόψη ότι το πολύ υψηλό κόστος της παραγωγής, το οποίο σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat απορροφά κατά την πενταετία 2011-2015 το 66%, δηλ. τα 2/3 της αξίας της γεωργικής παραγωγής στο σύνολο ΕΕ και αποτελεί συνεπώς μία από τις μεγάλες διαρθρωτικές αδυναμίες του ευρωπαϊκού γεωργικού τομέα, μας προκαλεί απορία το γεγονός ότι απουσιάζει εντελώς από τη συλλογιστική της ΚΑΠ. Οι συνεταιρισμοί μας, προσπαθούν μέσα από τη συλλογική δράση να το αντιμετωπίσουν, αλλά ακόμα και αυτή η προσπάθεια αυτή δεν φαίνεται να είναι αρκετή. Αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε στη διάθεσή μας ούτε καν στοιχεία σε ευρωπαϊκό επίπεδο που να παρακολουθούν την εξέλιξη των τιμών των εισροών αλλά και την απόκλιση του κόστους της παραγωγής από το γεωργικό εισόδημα. Νομίζω ότι είναι ένα ζήτημα που πρέπει να μας απασχολήσει έντονα στο άμεσο μέλλον.

«2ον Ως γνωστόν, στον ευρωπαϊκό Νότο αλλά και ειδικά στη χώρα μας η οργάνωση των παραγωγών σε συλλογικά σχήματα είναι ιδιαίτερα χαμηλή. Στην κατεύθυνση αυτή, η αξιοποίηση της διευρυμένης δυνατότητας ίδρυσης νέων Οργανώσεων Παραγωγών που παρέχει η υφιστάμενη ΚΑΠ, αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για τους ελληνικούς συνεταιρισμούς. Ωστόσο, είμαστε αντιμέτωποι με δύο δυσκολίες που καθιστούν, στην πραγματικότητα, αυτή τη δυνατότητα «δώρον άδωρον» : αφενός οι πολύ υψηλές απαιτήσεις ως προς τις προϋποθέσεις αναγνώρισης και στήριξης και η δαιδαλώδης γραφειοκρατία, αφετέρου η έλλειψη κατάλληλων, ευέλικτων χρηματοοικονομικών εργαλείων που να παρέχουν τις αναγκαίες εγγυήσεις ώστε η Οργάνωση Παραγωγών να «πάρει μπρος». Τι χρειαζόμαστε, λοιπόν; Μία λογική fast track για τις νεοϊδρυόμενες Οργανώσεις Παραγωγών και μία μεταβατικότητα π.χ. 3ετίας ώστε να φτάσουν στην πλήρη εκπλήρωση των απαραίτητων προϋποθέσεων, καθώς και μία ευέλικτη και στοχευμένη χρηματοοικονομική υποστήριξη ειδικά στις περιοχές της ΕΕ όπως ο ευρωπαϊκός Νότος όπου η έλλειψη ρευστότητας είναι μεγάλη. Χρειαζόμαστε αυτές τις βελτιώσεις όχι μόνο για την αντιμετώπιση διαρθρωτικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε, αλλά και από μία στρατηγική-ευρωπαϊκή

«3ον Ως προς την πολιτική Αγροτικής Ανάπτυξης. Καταρχάς, εφόσον συμφωνούμε όλοι ότι οι γεωργοί και οι αγροτικοί συνεταιρισμοί αποτελούν το ζωτικό κύταρρο γύρω από το οποίο πλέκεται η οικονομία της υπαίθρου, έχουμε ανάγκη από προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης γεωργοκεντρικά, που θα έχουν επίκεντρο τον παραγωγό και τις οργανώσεις του. Σε αυτή τη λογική, ο βασικός προσανατολισμός της αγροτικής ανάπτυξης, θα πρέπει να είναι αφενός επενδυτικός και αφετέρου επιχειρηματικός, με τελική αναφορά και στόχο την αγορά. Αποκτά, λοιπόν, ιδιαίτερη σημασία να δοθεί προτεραιότητα σε τέτοιου είδους δράσεις αλλά και να σκεπτόμαστε περισσότερο δημιουργικά γύρω από τους τρόπους με τους οποίους οι παραγωγοί και οι συνεταιρισμοί θα καλλιεργήσουν και θα ενισχύσουν τους οικονομικούς τους δεσμούς με τους υπόλοιπους επιχειρηματίες τις υπαίθρου. Για παράδειγμα, στις χώρες μας, τις χώρες του Νότου όπου πέρα από τη γεωργία ο τουρισμός αποτελεί βασική οικονομική δραστηριότητα, αποκτά ιδιαίτερα βαρύτητα να έχουμε στη διάθεσή μας τα κατάλληλα εργαλεία που θα ενισχύσουν τις συνέργειές μας με τους επιχειρηματίες του τουρισμού. Είναι μία σχέση win – win και για εμάς και για την οικονομία της υπαίθρου συνολικότερα.

«4ον Ως προς τις περιβαλλοντικές πτυχές της υφιστάμενης και κυρίως της μελλοντικής ΚΑΠ. Οι μελλοντικές προκλήσεις για το Νότο της Ευρώπης είναι ακόμα μεγαλύτερες αν υπολογίσει κανείς τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στην παραγωγικότητα, αλλά και τις ήδη υπάρχουσες δυσκολίες σε ότι αφορά στη χρήση και διαχείριση των φυσικών πόρων με ιδιαίτερη έμφαση στο νερό και το έδαφος (υψηλή άρδευση, ερημοποίηση κτλ.).
Θέλω να τονίσω ότι η περιβαλλοντική βιωσιμότητα θα πρέπει να συμβαδίζει με την οικονομική βιωσιμότητα των αγροτικών και συνεταιριστικών επιχειρήσεων του Νότου. Οι όποιες πολιτικές επιλογές σε σχέση με την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα στο πλαίσιο της ΚΑΠ θα πρέπει αφενός να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο γεωργικός τομέας στις χώρες του Νότου της ΕΕ και αφετέρου να παρέχουν χρηματοδοτικά και επενδυτικά κίνητρα και ευκαιρίες για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων.
«Με ποιους τρόπους και με ποιες προϋποθέσεις οι συμπληρωματικές προς την ΚΑΠ ευρωπαϊκές πολιτικές (όπως π.χ η διεθνής εμπορική πολιτική, η πολιτική ανταγωνισμού, η πολιτική έρευνας και καινοτομίας, η συνολικότερη αναπτυξιακή και επενδυτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κτλ) μπορούν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά προς τους αγροτικούς συνεταιρισμούς του Νότου της ΕΕ;», ήταν το 3ο ερώτημα του πάνελ. Οι τοποθέτηση του κ. Κουφουδάκη είχε ως εξής:
  • Επενδυτική & Αναπτυξιακή Πολιτική της ΕΕ. Η δημιουργία θέσεων εργασίας και ανάπτυξης μέσω των επενδύσεων στην πραγματική οικονομία αποτελεί κοινό οριζόντιο στόχο της ΕΕ, πέρα από τη συμπερίληψή της στις στρατηγικές προτεραιότητες της αγροτικής ανάπτυξης. Ωστόσο, παρατηρούμε ότι οι ευρύτερες, οριζόντιες στρατηγικές πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ενίσχυση των επενδύσεων επικεντρώνονται στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων (ΕΤΣΕ), το οποίο όμως, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει γεωγραφικές ή τομεακές ποσοστώσεις και βασίζεται κατά κύριο λόγο στην πρωτοβουλία και συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, αφενός δεν διασφαλίζει τη συνοχή και τη δίκαιη κατανομή των επενδυτικών ευκαιριών στην ΕΕ και αφετέρου δεν αντιμετωπίζει υφιστάμενες διαρθρωτικές δυσκολίες, π.χ. δεν χορηγεί επιπλέον κίνητρα για επενδύσεις στις ορεινές, μειονεκτικές και νησιωτικές περιοχές του Νότου της Ευρώπης. Και έχουμε πολλούς παραγωγούς και συνεταιρισμούς σε αυτές τις περιοχές.
  • Εφοδιαστική αλυσίδα τροφίμων. Αποτελεί αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα ότι οι παραγωγοί και οι συνεταιρισμοί μας σήμερα συμπιέζονται, ή μάλλον συνθλίβονται, μεταξύ του υψηλού κόστους της παραγωγής από τη μία πλευρά και των αθέμιτων πρακτικών εις βάρος τους στο πλαίσιο της εφοδιαστικής αλυσίδας τροφίμων (καθυστέρηση πληρωμών, απαίτηση καταβολής “δικαιώματος εισόδου” ανά κωδικό, τιμολόγιο “έκπτωσης” εκ των υστέρων κ.α.), προκαλώντας στρεβλώσεις στην αγορά, με αρνητικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων στο σύνολό της. Σε αυτόν τον άνισο αγώνα που δίνουν καθημερινά οι συνεταιρισμοί μας σε έναν τομέα που λυμαίνονται οι μεσάζοντες και το λιανεμπόριο δεν χρειαζόμαστε διαμεσολαβητή αλλά διαιτητή και αυτόν τον ρόλο θα πρέπει να παίξει η ΕΕ.
  • Έρευνα και Καινοτομία. Προκειμένου οι παραγωγοί και οι συνεταιρισμοί της ΕΕ να γευτούν τα οφέλη της τεχνολογικής επανάστασης και να μην δημιουργήσουν νέες εξαρτήσεις από υφιστάμενους ή αναδυόμενους παίκτες της αγοράς, θα πρέπει από θεατές να μετατραπούν σε ενεργούς συντελεστές αυτής της επανάστασης ως προς τρεις άξονες : 1ον) την υποστήριξή τους για την υλοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων, 2ον) την συμμετοχή τους στην διαδικασία ψηφιοποίησης ώστε τα τεχνολογικά εργαλεία να απαντούν σε πραγματικές ανάγκες τους - και αυτή η συμμετοχική διάσταση θα πρέπει να τονιστεί περισσότερο και στο πλαίσιο των ερευνητικών προγραμμάτων Horizon 2020 3ον) την εκπαίδευση και κατάρτισή τους μέσω της κατάλληλης προσαρμογής και πλαισίωσης των συστημάτων παροχής γεωργικών συμβουλών.
  • Διεθνής Εμπορική πολιτική. Είναι προφανές ότι χρειαζόμαστε να ανοίξουν νέες αγορές για τους συνεταιρισμούς μας, ειδικά μετά το ρωσικό εμπάργκο που έχει στοιχίσει σε όλους μας, και θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον Επίτροπο Χόγκαν για την έντονη δραστηριοποίησή του προς αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο, και παρά το γεγονός ότι τα προϊόντα μας, τα μεσογειακά προϊόντα, έχουν μία ιδιαίτερη δυναμική στις διεθνείς αγορές, ανησυχούμε : για τη διασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού με τους εταίρους μας, για την διασφάλιση επαρκούς πρόσβασης σε τρίτες αγορές, για την προστασία των υψηλής ποιότητας προϊόντων που παράγουμε, για το κατά πόσο ο τομέας μας «θυσιάζεται» στον βωμό της εμπορικής πολιτικής της ΕΕ (βλ. περίπτωση τυνησιακού ελαιολάδου). Μεταξύ μιας φοβικής κοινής γνώμης και μίας – κατά τη γνώμη μας περισσότερο ενδοτικής παρά διεκδικητικής στάσης της ΕΕ, χρειάζεται να βρούμε μία χρυσή τομή ως προς τη γεωργική πτυχή της εμπορικής πολιτικής της ΕΕ που θα διαπνέεται από ισχυρή διεκδίκηση των επιθετικών μας συμφερόντων και από ισχυρή προστασία των αμυντικών μας συμφερόντων, ενώ θα στηρίζεται από τα κατάλληλα εργαλεία προώθησης.

                                          


© GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ 2013-2018 | Όροι χρήσης παροχής υπηρεσιώνΠολιτική Προστασίας Προσωπικών ΔεδομένωνΕπικοινωνία